Pierwszy kontakt Indian brazylijskich z cywilizacją białych nastąpił w 1500 r., gdy portugalski podróżnik Pedro Cabral dotarł do wybrzeża ich kraju. Brazylijscy historycy oszacowali, że w owym czasie kontynent zamieszkiwały 4 min Indian. Ostatnio antropologowie stwierdzili, że mogło ich być nawet 30 min, gdyż w miarę wycinania amazońskich lasów deszczowych wciąż odkrywane są pozostałości dawnych osad. Do niedawna uważano, że Indianie Ameryki Południowej przybyli z Ameryki Północnej kilkanaście tys. lat temu, a ich przodkowie pochodzą od ludów, które przywędrowały na tamten kontynent z północno-wschodniej Azji (27-15 tys. względnie 50-40 tys. lat temu) przez wąski pas w miejscu obecnej Cieśniny Beringa. Ceramika znaleziona w Amazonii (m.in. na wyspie Marajó) i specyfika kultur licznych plemion wskazują, że korzeni Indian brazylijskich należy szukać również w Mełanezji i Australii. Ponieważ mieszkańcy puszczy jako jedynego dostępnego budulca używali drewna, a ponadto dość często się przemieszczali, nie pozostawili po sobie trwałych obiektów architektonicznych, charakterystycznych dla zaawansowanych cywilizacji. W przeciwieństwie do plemion mieszkających na terenach obecnego Peru czy Boliwii, brazylijscy Indianie nie osiągnęli wyższego stopnia rozwoju. Najnowsze odkrycia archeologiczne wykazały wprawdzie istnienie w przedkolumbijskiej Amazonii zaczątków organizacji społecznych na poziomie prymitywnych miast, ale nie były to kultury" porównywalne do cywilizacji Inków, Majów czy Azteków.